Encyclopædia Britannica

Encyclopædia Britannica (łac. „Encyklopedia brytyjska”) to anglojęzyczna encyklopedia internetowa zawierająca wiedzę ogólną. Zostało ono wcześniej opublikowane przez Encyclopædia Britannica, Inc. i innych wydawców (w przypadku poprzednich wydań). Został napisany przez około 100 pełnoetatowych redaktorów i ponad 4000 współpracowników. Wersja 15. wydania z 2010 r., która obejmuje 32 tomy i 32 640 stron, była ostatnim wydaniem drukowanym. Britannica to anglojęzyczna encyklopedia ukazująca się najdłużej: 244 lata. Po raz pierwszy została opublikowana w latach 1768–1771 w stolicy Szkocji, Edynburgu, w trzech tomach. (To pierwsze wydanie jest dostępne w formie faksu). Encyklopedia powiększyła się: drugie wydanie liczyło 10 tomów, a czwarte (1801–1810) rozrosło się do 20 tomów. Jego rosnąca ranga jako dzieła naukowego pomogła w rekrutacji wybitnych współpracowników, a wydania dziewiąte (1875–1889) i jedenaste (1911) to przełomowe encyklopedie dotyczące nauki i stylu literackiego. Począwszy od 11. edycji i po przejęciu przez amerykańską firmę, Britannica skracała i upraszczała artykuły, aby zwiększyć swoją atrakcyjność na rynku północnoamerykańskim. W 1933 r. Britannica stała się pierwszą encyklopedią, która przyjęła „ciągłą rewizję”, w ramach której encyklopedia jest stale przedrukowywana, a każdy artykuł jest aktualizowany zgodnie z harmonogramem. W marcu 2012 r. firma Encyclopædia Britannica, Inc. ogłosiła, że ​​nie będzie już publikować wydań drukowanych i zamiast tego skupi się na Encyclopædia Britannica Online. 15. wydanie składało się z trzech części: 12-tomowa Micropædia zawierająca krótkie artykuły (zwykle mniej niż 750 słowa), 17-tomowa Macropædia zawierająca długie artykuły (od 2 do 310 stron) i jeden tom Propædia, który daje hierarchiczny zarys wiedzy. Micropædia miała służyć szybkiemu sprawdzeniu faktów i służyć jako przewodnik po Macropædii; czytelnikom zaleca się przestudiowanie zarysu Propædia, aby zrozumieć kontekst tematu i znaleźć bardziej szczegółowe artykuły. Przez 70 lat wielkość Britanniki utrzymywała się na stałym poziomie i zawierała około 40 milionów słów na pół miliona tematów. Choć publikowana w Stanach Zjednoczonych od 1901 roku, Britannica w większości zachowała pisownię brytyjsko-angielską.